دوست یابی کودک دبستانی مثل هر مهارتی نیاز به تمرین و زمان دارد. حتما برایتان پیش آمده زمان هایی که از فرزند هفت ساله تان در مورد آنچه در مدرسه گذرانده است سوال پرسیدید و در جواب با جمله «کسی را برای بازی کردن در زنگ تفریح نداشتم.» مواجهه شدید و بخاطر این موضوع ناراحت شدید.
ولی نگران نباشید زیرا کودکان به خصوص در سنین 6 و 7 سال که عملا وارد اجتماع و مدرسه میشوند هنوز درگیر مدیریت و شناخت احساسات خود هستند و قوانین آداب معاشرت را به تازگی می آموزند. اما دوست یابی فراتر از «بازی در زنگ تفریح است» و نیاز به تربیت درونی و نکات ظریف دارد تا شخصیت بچه به طور مستقل شکل بگیرد و روابط سالم در آینده ایجاد کند. بنابراین این سوال پیش می آید که چطور میتوانیم از کودکی که در دوست یابی و ایجاد ارتباط اجتماعی مشکل دارد حمایت کنیم؟
شما به عنوان والد راه های مختلفی برای حمایت و تقویت روابط اجتماعی کودکان دارید. ما در این مقاله 5 راهکار تاثیر گذار را برای رشد اجتماعی کودک، به عنوان راهنمایی و کمک برای شما آورده ایم.
بهترین نوع یادگیری در کودکان از طریق مشاهده است. کودک با مشاهده رفتار شما، نه آنچه به صورت تئوری به او یاد میدهید بلکه آنطور که در عمل رفتار میکنید یاد میگیرند. بنابراین با الگوسازی مهارت های ارتباطی خوب در خانه و محیط های اجتماعی و هم چنین مشارکت فرزندانتان در مکالمات روزمره خود میتوانید به او در رشد اجتماعی کمک کنید.به عنوان الگو، برای آموزش دوست یابی در کودک به نکات ارتباطی و رفتاری خود دقت کنید.
برای مثال: در ارتباطات خود فرصت مکالمه به طرف مقابل خود را بدهید، به معنای دیگر با این کار شما گوش دادن فعال را ناخودآگاه در کودک خود درونی میکنید. یا در ارتباطات با آرامش و با گرمی احوال پرسی کنید، احساسات خود را صادقانه بیان کنید، از دیگران قدردانی و با آنها همکاری کنید و از رفتار های غیر کلامی مورد پذیرش اجتماع مثل نوع ژست بدن و نوع حالت صورت از جمله نگاه کردن استفاده کنید.کودکان به چگونگی آغاز ارتباطات و حل اختلافات توسط شما در روابط دقت میکنند.
با کودک در فضای امنی مثل خانه تمرین کنید. موضوع دوست یابی کودک دبستانی از این جهت مشکل است که اغلب کودکان در این سن در چگونگی معرفی خود به دیگران و یا در نحوه برخورد با کودکان دیگر و دعوت آنها به بازی آموزش ندیده اند. نقش آفرینی سناریو های مختلف اجتماعی به بچه کمک میکند تا انواع تعاملات را یاد بگیرد. مثلا برای دوستی با هم کلاسی جدید:« تو امروز در صف مدرسه منتظر تشکیل برنامه هستی و در این مدت میخوای با کسی دوست شوی.» یا برای اجرا بازی بازگشت دوستی پس از ناراحتی:« تو در این بازی نقش دوستی رو داری که بقیه دوستانش از او دلخورند،حالا پشیمونی و میخوای جبران کنی.» یا ایفانقش برای درخواست همکاری در یک بازی گروهی.
با روش ایفای نقش، ذهن کودک برنامه ریزی میشود و به طور پیش فرض نحوه آغاز ارتباط و دیالوگ های احتمالی را در موقعیت مورد نظر طراحی میکند. بازی ایفا نقش به کودک کمک میکند تا به توانایی خود برای ایجاد ارتباط سالم ایمان بیاورد. در ضمن برای آموزش مهارت های ارتباطی به کودک، او را در موقعیت بازی با همسالان خود قراردهید تا به طور طبیعی چگونگی کارتیمی، انعطاف پذیری و نحوه حل اختلافات در روابط را به خوبی یاد بگیرد. در ضمن پیشنهاد میشود تمرین بازی در سنین دبستان به صورت فعالیتی برد-برد باشد تا کودکان با توافق بیشتر بین خودشان راحتتر باهم ارتباط دوستی برقرار کنند.
10 بازی برای کاهش اضطراب که درمانگران حرفه ای پیشنهاد میکنند. برای دیدن این 10 بازی، لطفا اینجا ضربه بزنید.
برای مطالعه 11 بازی جذاب و کارساز به منظور تقویت مهارت خودتنظیمی کودکان، اینجا ضربه بزنید.
اولین گام برای تقویت اعتماد به نفس کودک این است که به او کمک کنیم تا تصویر روشنی از خود داشته باشد و خود را بهتر بشناسد. برای این منظور با کودک درباره علایقش، ترسها و آرزوهایش و نقاط قوتش صحبت کنید. زیرا با شناخت بهتر کودک از خودش، او میتواند با کسانی که علایق مشترک با او دارد دوست شود. گام دوم برای تقویت اعتماد به نفس کودک، تشویق او برای شرکت در فعالیت هاست مخصوصا در زمینه هایی که تلاش میکند یا احساس شایستگی خاصی میکند.
برای آموزش مهارت های اجتماعی در سن دبستان از همان ابتدا فرصت هایی را برای بچه فراهم کنید تا با دیگران در هر سن و فرهنگ و نژادی بتواند به راحتی تعامل کند. کودک با حضور در موقعیت های مختلف تفاوت ها را درک میکند و یاد میگیرد ارزش های هر فرد قابل احترام است.
برای تاثیر گذاری بهتر میتوانید قصه اعتماد به نفس در مدرسه را بخوانید.
ارتباط با معلم برای دوست یابی کودک دبستانی بسیار مفید است. زیرا معلم با ایجاد فعالیت های اجتماعی و گروه های کلاسی به طور موثری دوستی ها را تقویت میکند و فرصت های فوق العاده را برای دوست یابی فراهم میکند. شما برای آگاهی از فعالیت فرزندتان در مدرسه زمانی را برای ملاقات با معلم در طی سال مشخص کنید و از تعامل کودک با سایر هم کلاسی ها جویا شوید. دوستیابی در مدرسه و از طریق معلم بیشترین بازخورد را دارد. زیرا نه صرفا از طریق گفتوگو بلکه با همکاری در عمل که برای شکل گیری ارتباط طبیعی بسیار تاثیرگذارتر است همراست. برای تقویت همکاری در کودک و مهارت های جانبی که در بطن خود دارد مثل: گوش دادن فعال، انتقادپذیری، درک تفاوت ها و تعریف موفقیت گروهی میتوانید خود نیز در صورت امکان از پروژه ها و فعالیت های گروهی برای دوست یابی استفاده کنید.
همدلی در دوست یابی کودکان یک مهارت ارتباطی قوی است که نیاز به آموزش و یادگیری دارد و پیش نیاز آن برای کودک، شناخت احساسات خودش است. کودکی که نتواند احساس طرد شدن و خشم را در خود مدیریت کند و احساسات مختلف خود را نشناسد، نمی تواند روابط سالمی ایجاد کند و این عدم شناخت در درک احساسات دیگران و همدلی با آنها نیزتاثیر منفی میگذارد. برای کمک به کودک در زمینه شناخت و مدیریت احساساتش از تمرین هایی مثل: شناسایی و نام گذاری احساسات، توضیح احساسات در قالب کلمات، روش های جایگزین برای هر احساس، تشویق رفتار کودک در برخورد درست با احساساتش استفاده کنید.
برای اینکه کودکتان مانند یک آهنربا افراد زیادی را به سوی خود جذب کند، به او گفتگو همدلانه را آموزش بدهید. کافیست به کودک یاد بدهید که در ابتدا خوب حرف ها را گوش کند سپس احساسات درونی طرف مقابل را شناسایی کند ( برای درک بهترمیتواند خودش را جای طرف قرار بدهد) و آن احساس را به شکل کلامی به او بازتاب کند. با این روش همدلی، هرکسی برای این دوستی و ارتباط ارزش قائل است. مثلا:« عروسکت رو گم کردی، به نظر میاد خیلی ناراحتی الان درسته؟».
برای تقویت مهارت همدلی خود، لطفا مقاله «برقراری پیوند هیجانی با کودک» را بخوانید.
امیدواریم راهکارهای گفته شده به شما کمک کند تا بتوانید مساله دوستیابی فرزندتان را به راحتی حل و فصل کنید. لطفا نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید.
راهکار های ساده در عین حال تاثیر گذاری است. خداقوت🌹🌹